Śliwka w kompocie. Sam wpadłem w swój kompot. Zabawne jest to, że czasami taki stan burdelu emocjonalnego mi cholernie odpowiada. Nie sprzątam, nie myślę o niczym poważnym, zaspokajam swoje uszy, oczy i mózg w nowe doznania muzyczno- fotograficzne- myśleniowe. Czasami jest mi to potrzebne, martwi mnie tylko to, że kiedyś miałem takie kilka dni w roku, a teraz przeistacza się to w miesiące.

Może niedługo ‘powietrze jak malinowa mamba’ będzie, w sumie to musi.

Dzień dziś piękny jest. Ciepło, słońce świeci i ten delikatny wiosenny wiatr, który oplata moje osobę idącą ulicą. Słońce mnie głaszcze, a ja uśmiecham się do ludzi. To są sekundy, które zapamiętam do końca życia.  Nie mogę się doczekać wieczora, imprezy, która pewnie zapamiętam. Będzie cudnie. I jest cudnie!

I pojawia sie przed oczami wszystko, cala moja historia. Klatka po klatce. Zielono i czerwono mi, na przemian.

Nawet nie wiem co mam dalej pisać. Na tych kilku zdaniach zakończę moje przemyślenia, może kiedyś je dokończę.

Zatapiam się w dźwiękach Ani Dąbrowskiej, Ona zawsze mi pomaga, we wszystkim.

To we mnie jest wiosna, ja to czuję, ja się odradzam.

Dziwne to uczucie gdy czujesz, że budzisz się do życia jak po zimowym śnie, a jednocześnie przemijasz, tak szybko, ot co.

Tam czuję się zupełnie inaczej. Wszystko zawsze łączy się w całość, myśli sa splecione.

Na szczęście muzyka, której słucham, która jest naprawdę istotna w moim życiu nigdy nie przeminie, dlatego zostawiam Was z moimi muzycznymi przemyśleniami:

nie wiem dlaczego ostatnio moją podporą jest ta piosenka:

a tą piosenkę usłyszałem dopiero dzisiaj, jest piękna:

Teraz jest czas na przemyślenia, na wyrzucanie tych chwil, które były, które w dalszym ciągu są przyjemne. Trzeba to zakończyć, wiem, ze nie przyjdzie mi to łatwo. Może potrzebuję zmiany otoczenia? Wydaje mi się, że tak, to miasto za bardzo mnie przytłacza, za bardzo nauczyłem się je kochać.

Miłość. Chyba musze zmienić pogląd na ten temat. Nie istnieje dla mnie taka jak w filmach, a zwsze ta była dla mnie jakimś wzorcem. Nie ma miłości bezgranicznej, miłości bez przyzwyczajenia.  Ale wiem co to znaczy zakochanie. To piekny, najpiękniejszy czas. Każdy czuje wtedy motylki w brzuchu, oze przenosić góry, jest wtedy najszczęsliwszym człowiekiem. Też nim kiedyś byłem, ale niestety minęło. I szczęście i zakochanie. Rzeczywistość jest zupełnie inna niż ta cała otoczka towarzysząca miłości czy zakochaniu.

Moje trzy życzenia błądzą bez sensu po ulicach i czekają aż je spotkam. Nazwę je przy okazji spotkania. Powiem im czego chcę. Dla jednego mam już imię, od dawna. Niestety jakoś nie umiem na nie trafić. Może kiedyś mi się uda. Wiem, że teraz czuję, że świat wali mi się pod nogami. Wali się, faktycznie. Kiedyś to minie i będzie cudownie.

W głowie mi siedzisz wciąż. O tobie myślę dzień i wnoc. Czy tego chcę czy nie.

Czuję jakby moje istnienie było trywialnie głupie. To wszystko jest bez sensu. Nie potrafię nawet sam siebie określić.

Teraz staram się myśleć co zrobię w przyszłym roku, co się w nim wydarzy, a ten rok na pewno będzie przełomowy dla mnie. Na pewno zrobię własną wystawę, zrobię masę zdjęć, kupię nowy aparat, zdam maturę, bo musze ją zdać, zaliczę historię, kupię samochód, kurcze, co jeszcze? W sumie wszystkie te rzeczy, które wymieniłem to te materialne, a te duchowe zmiany, które będą mi towarzyszyć w nowym roku? Oj tak, na pewno będę chciał być szczęśliwym. Moje szczęście zacznie się od momentu częstego, wręcz ciągłego przebywania w jednym z moich ulubionych miast.  Może rzucę palenie? Lubię palić i wiem, że to niezdrowe, drogie, ale trzeba będzie nad tym pomyśleć. Może zacznę dbać o siebie, o mój brzuch, który jest jednym z moich kompleksów… Tutaj mogę się pochwalić, że wskazówka mojej wagi spadła o 7 kilogramów. Wchodząc w nowy rok zmienię fryzurę (chyba, bo bardzo się tego boję), akurat moja wizyta u fryzjera przypada na 8.01. Dużo zmian muszę wymyślić, tzw. postanowień noworocznych. Postaram się zmienić dla samego siebie, bo jestem egoistą, może przez to innym lepiej będzie żyć ze mną?

Zdjęcia. ‘Skróty myślowe’.

Pierwszy raz nie mam ochoty iść na żadnego hucznego sylwestra, dziwi mnie to samego.

A w tym momencie kończę, jest 1.55, a trzeba w końcu zacząć przyzywczajać się powoli, że niedługo znowu zacznie się wstawanie o 7.00 do szkoły. Nienawidzę tego, tak samo jak nie lubię niedziel.

Pozdrawiam, już prawie noworocznie.

Wczoraj obejrzałem film, który oglądam przynajmniej raz w rok. To film, który uświadama mnie, ze najważniejsze to cieszyć się z zycia, z tego, ze można czuć się ludźmi kochającymi i kochanymi. Oglądam go i płaczę, ze szczęścia, ze smutku, ze wszystkiego naraz, co zdarza mi się cholernie rzadko.To zwykły film o świętach,, o uczuciach, problemach, szczęściu jakiego ludzie mogą doświadczyć podczas świąt, wszystko jest takie realistyczne. Mam kilka takich fimów, za każdym razem oglądam je z identyczną ciekawością jak za pierwszym razem, za każdym razem mam te same myśli: warto jest żyć. Warto żyć dla tego co już przeżyłem i co jeszcze uda mi się przeżyć. Tutaj zaczyna się moje roczne podsumowanie wszystkiego. Zaczynam wyliczać plusy i minusy, a skończę jak poczuję, ze wszystko sam przed sobą już wyjaśniłem. Ten rok był dla mnie cieżki. Mogę zacząć od tego, że z wieloma rzeczami, z emocjami nie potrafię sobie poradzić. Za bardzo i za łatwo się do wszystkiego przywiązuję. Przywiązac się jest łatwo, ale rozstać z czymś/ kimś jest cholernie trudno. Szeczgólnie ze wspomnieniami. W tym roku pierwszy raz wyjechałm gdzieś sam, ze znajomymi, to był zdecydoanie cudowny czas. Udało mi się wyjechać w tym roku 3 razy do mojej ukochanej Jastarani. Rozstałem się z dziewczyną, z którą byłem tak cholernie związany. Coś pękło. Zdałem prawo jazdy, za co do tej pory dziękuj Bogu, bo jazda samochodem to jedna z najprzyjemniejszych rzeczy, jakich do tej pory doświadczyłem. To tak odprężą. Zmarł mój Dziadek. Człowiek, którego szczerze nie nawidziłem, a teraz żałuję, że nie udało mi się go poznać tak naprawdę. Dwa domy przez rok, teraz jeden, całe szczęście. Byłem na koncercie Ani, spełniło się moje marzenie, choć nie przeżyłem go tak jak chciałem, tak jak myślałem, że je przeżyję. Przez kilka miesięcy byłem w takim stanie, że nie wiedziałem co mam ze sobą zrobić, nie potrafiłem się odnaleźć… Miałem ochotę nie wstawać z łóżka i to wszystko przespać, albo gapić się w sufit paląc papierosy. Wtedy przyszli z pomocą moi Przyjaciele- wiem, ze ich mam i cały czas uśmiechem się na samą myśl o Nich, uświadamiam sobie jak bardzo kocham tych ludzi. Polepszył mi się kontakt z Siostrą, pogorszył z kilkoma osobami, które w dalszym ciągu są dla mnie cholernie ważne, to osoby, o których nie moge przestać myśleć. Wiecie jak bardzo cieszyłem się gdy wszyscy, całą rodziną, siedzieliśmy w kuchni pijąc kawę. Proste, ale jak bardzo uszczęśliwiające. Zjedliśmy wtedy całe fererro ‘na święta’. Tak mi tego brakowało… Hm. Ojciec jest dla mnie kimś ważnym, chociaż nie mam z nim jakiegoś rewelacyjnego kontaktu, nie wyobrażam sbie życia. bez tego, cały czas niewyspanego człowieka. Mama. Dzisiaj ze mną płakała. Kocham Ją za to kim jest. Jest cholernie odważną, mądrą i pełną miłości kobietą. Powiem śmiało, że jest matką doskonałą…

Mamo, dziękuję, że jesteś. Kocham Cię.

Polecam tą piosenkę, lekka, przyjemna, pomagająca odnaleźć życiowe szczęście.

A teraz mam ochotę iśc na zdjęcia. W głowie mam kilka pomysłów, chcę robić zdjęcia, mam na to ochotę i dzisiaj jakieś na pewno zrobię, obiecuję to sobie.